Klaus: "Iemand die verder kijkt dan de enge oplossing van het probleem."
Luc: "Stefaan is een echte VOLKSvertegenwoordiger voor onze mensen en onze streek."
Redactie De Standaard: "Verzet in de luwte heel wat werk. Een kamerlid met focus."
Geert: "Op Stefaan doe je nooit tevergeefs beroep."
Wim: "Stefaan is nog uit het goede hout gesneden: zien, oordelen en handelen."
Johan: "Betaalbaar wonen is één van Stefaans bijzondere aandachtspunten."
Lisette: "Eerlijk, gedreven, sociaal, luisterbereidheid en doorzettingsvermogen."
Jos: "Altijd een warme betrokkenheid."
Klaus: "Iemand die verder kijkt dan de enge oplossing van het probleem."
Lees meer >>

AZ Oudenaarde krijgt label voor zorg en patiëntveiligheid

22 juli 2016

Het Algemeen Ziekenhuis Oudenaarde kreeg het internationale NIAZ-kwaliteitslabel voor de inspanningen op het vlak van kwaliteitszorg en patiëntveiligheid. Die erkenning kwam er na een doorgedreven audit.

Het Nederlands Instituut voor Accreditatie in de Zorg (NIAZ) onderzoekt Nederlandse en Vlaamse ziekenhuizen op vlak van kwaliteit en patiëntveiligheid. Daarvoor heeft het NIAZ een referentiekader ontwikkeld, waaraan zorginstellingen moeten voldoen om een kwaliteitserkenning te krijgen. Het normenkader bevat afspraken die nodig zijn om veilige zorg te leveren.

De kwaliteit moet steeds gewaarborgd zijn, wat betekent dat de afspraken niet alleen bekend moeten zijn bij alle ziekenhuismedewerkers, maar dat de naleving ervan ook regelmatig getoetst wordt.

Het NIAZ-kwaliteitslabel, dat vier jaar geldig is, betekent dat het ziekenhuis kan aantonen dat het op een hoog niveau kwaliteit van zorg kan voortbrengen. Begin maart ontving het AZ Oudenaarde liefst acht auditoren. Zij namen gedurende vier dagen alle aspecten van de ziekenhuiswerking en zorgverlening onder de loep, waarbij kwaliteit en gegarandeerde patiëntveiligheid in de zorgprocessen aantoonbaar moesten zijn.

Het behalen van het NIAZ-label is een bijzondere prestatie voor een gemiddeld klein regionaal ziekenhuis. Het ziekenhuis heeft dit niveau kunnen bereiken dankzij alle ziekenhuismedewerkers die bewust werken aan kwaliteit en patiëntveiligheid en deze speerpunten vertalen in hun dagelijks werk. De voorbereiding op het behalen van de accreditatie nam ruim drie jaar in beslag, waarbij gestart werd met het uitwerken van beleidsrichtlijnen en het opstellen van procedures om gestandaardiseerde en doordachte werkwijzen voorop te stellen.

Alle artsen en ziekenhuismedewerkers werden grondig voorbereid via tal van interne audits, veiligheidsrondes, bijscholingen en wekelijkse communicatie. Uiteraard stopt het streven naar doorgedreven kwaliteitszorg niet met het behalen van een label. De focus op kwaliteit blijft een essentieel deel uitmaken van de ziekenhuiswerking.

Het hoog aangeschreven NIAZ-label is de bekroning van jarenlang investeren in mensen en in infrastructuur. Onze ambitie is en blijft om een kwaliteitsvol regionaal basisziekenhuis te zijn dat toegankelijk en betaalbaar is voor iedereen uit de streek. Dankzij de inzet en het hard werken van alle medewerkers en dokters uit ons ziekenhuis maken we dat dagelijks waar. Het kwaliteitscertificaat is het beste bewijs.

foto ziekenhuis

Voortgangstoets betaalbaar wonen 2016 in de Vlaamse Ardennen: : 7 op de 15 gemeenten gebuisd!

22 juli 2016

De tweejaarlijkse voortgangstoets van de Vlaamse regering gaat na hoe elke gemeente vordert met het behalen van haar bindend sociaal objectief (het realiseren van een bijkomend aantal sociale huurwoningen). Op basis van die meting heeft Wonen-Vlaanderen de gemeenten ingedeeld in categorie 1. Deze gemeenten zitten op schema om hun bindend sociaal objectief te bereiken. De overige gemeenten zijn ingedeeld in categorie 2. Die gemeenten halen vandaag (halfweg de legislatuur) nog geen 50% van hun objectief zullen via een plan van aanpak moeten aantonen zij voldoende inspanningen leveren om hun bindend sociaal objectief te bereiken.

 

Hieronder het overzicht per gemeente:

Categorie 1 (gemeenten die op schema zitten)

Gemeente                            % gerealiseerd en gepland op 31/12/2015

Geraardsbergen                             120%

Kruishoutem                                   62%

Nazareth                                          105%

Oudenaarde                                    80%

Ronse                                                96%

Wortegem-Petegem                       78%

Zingem                                              82%

Zottegem                                          121%

 

Categorie 2 (gemeenten die nog geen 50% van hun objectief halen)

 

Gemeente                        % gerealiseerd en gepland op 31/12/2015

 

Brakel                                                  32%

Gavere                                                 21%

Horebeke                                            0%

Kluisbergen                                      30%

Lierde                                             – 2,3% (!)

Maarkedal                                     – 4,5% (!)

Zwalm                                             – 9,4% (!)

 

Ik vind het een goede zaak dat 8 van de 15 gemeenten meer dan op schema zitten, ver vooruit zelf sop het schema zitten: “We hebben met deze gemeenten goed overleg gehad en in goede samenwerking huisvestingsprojecten kunnen uitwerken om meer  betaalbare huurwoningen in die gemeenten op de huisvestingsmarkt te brengen.”

Opvallend is wel, en dat is voor het eerst dat er naast Horebeke, die van oudsher geen sociale huurwoningen heeft op haar grondgebied, nog drie gemeenten zijn die er zelfs op achteruit gaan (verkoop van sociale huurwoningen en  geen nieuwe gebouwd).

Dat is op de eerste plaats zeer jammer voor de inwoners van die gemeenten die minder kans hebben een betaalbare huurwoning te vinden in hun gemeente. In sommige gemeenten zijn er wel plannen en zijn de intenties goed, maar de concretisering laat nog op zich wachten. We hopen dat ze een tandje bij steken om tot concrete huisvestingsprojecten te kunnen  komen.”

 

 

Consolideren wat bestaat en verder gaan na overleg inzake flexibilisering van de arbeidstijd. So what?

19 juli 2016

Ik  begrijp de hele heisa van N-VA en Open VLD niet  over het wetsontwerp werkbaar en wendbaar werk van minister van Werk, Kris Peeters.

Wat de aanpassing van de wet van ’96 betreft inzake de wegwerking van de loonhandicap voert de regering letterlijk uit wat in het regeerakkoord staat: de loonkostenhandicap ontstaan sedert  1996 deze legislatuur wegwerken zonder aan de automatische indexering te raken. Wat de annualisering van de 38-urenweek betreft, consolideren we de bestaande onderhandelde systemen en geven we de werkgevers die nog geen onderhandelde afspraken  hebben hierover, de  kans  om hierover regelingen uit te werken. Komt men niet tot een akkoord, dan  is de wettelijk toegestane flexibilisering van toepassing, nl. annualisering van de 38-urenweek door max 9u per dag te werken met een maximum  van 45 u per week en overloon vanaf het 41ste uur. Dat er voor deze uren een overloontoeslag betaald moet worden, staat letterlijk in de regeringsnotificatie over werkbaar werk. Dus twee flexibele overuren zonder meerkost voor de werkgever. Wil men verder gaan, dan moet dat een onderhandelde afspraak zijn met de vakbonden zoals dat nu het geval is. So what?

Dit wetsontwerp raakt niet aan de bestaande mogelijkheden inzake flexibilisering van de arbeidstijd en schept alleen een kader om verder te gaan dan het bestaand minimaal onderhandelde systeem, mits er een akkoord is tussen werkgevers en werknemers. Zo werkt dat toch in een sociale overlegeconomie.

Dit is  een regeling die afgesproken werd in de schoot van de regering tijdens de laatste begrotingsbesprekingen. Sommigen willen nu blijkbaar op afgesloten akkoorden terugkomen of nemen hun wensen voor werkelijkheid, maar zo werkt dat niet. Afspraken zijn er om nagekomen te worden. Peeters voert uit wat binnen de regering is afgesproken, niet meer, niet minder. Van alle zijden wordt geprobeerd om de voorstellen in een slecht daglicht te stellen. Peeters voert uit wat binnen de regering is afgesproken, niet meer, niet minder. Dit gaat niet meer over de inhoud van het wetsontwerp, maar over een politiek spel, met de bedoeling gesloten akkoorden in de prullenmand te doen belanden.

Opbrengst Meiavondfeest gaat naar Chiro Eine & NOXX

12 juli 2016

Woensdagavond 6/7 overhandigde ik een cheque van 3000 euro aan Chiro Eine voor de bouw van hun nieuwe lokalen in de St Annastraat. Ook NOXX (organisatoren van de museumnacht) krijgt een cheque van 600 euro ter ondersteuning.

Ons eerste meiavondfeest in Oudenaarde was een succes. We mochten meer dan 1100 mensen verwelkomen. Met de opbrengst ervan willen we goede initiatieven die gedragen worden door vrijwilligers ondersteunen.

Ikzelf ben lid van de Chirovaders in Eine. De drie dochters waren er allemaal lid én leidster. Daarnaast stond ik ook aan de wieg van de organisatie van de eerste museumnacht die ondertussen is uitgegroeid tot een heus cultureel spektakel en dit jaar doorging op zaterdag 9 juli.

DSC_0031

Eerste deel sociaal huis is afgewerkt

29 juni 2016

De eerste fase van de renovatie van het oude woonzorgcentrum De Meerspoort in Oudenaarde is achter de rug. Deze week verhuisde de administratie uit het oude woonzorgcentrum naar de vernieuwde en gerenoveerde vleugel die aansluit bij het nieuwe woonzorgcentrum. De eerste vleugel vooraan van het oude woonzorgcentrum staat nu volledig leeg en vanaf deze week zijn ook daar nu de renovatiewerken gestart zodat volgend jaar daar alle diensten van het sociaal huis hun intrek kunnen nemen. Ook komt er dan een einde aan de tijdelijke huisvesting van het OCMW in de containers achter het nieuwe woonzorgcentrum.

sh1

 

 

 

 

 

 

 

 

In de vernieuwde vleugel zijn naast de directie, administratie, onthaal en de sociale dienst ook de hoofdverpleegkundigen, de kine en de personeelsrefter en -kleedkamers ondergebracht.

We zitten op schema wat betreft de renovatiewerken. Dat moet ook want onze vergunning voor de tijdelijke huisvesting in de containers verloopt midden volgend jaar.  We hebben dan ook goede afspraken gemaakt met de aannemer om de vooropgesteld timing goed te respecteren. Ondertussen kan het lokaal dienstencentrum de Vesting al tijdelijk gebruik maken van enkele gerenoveerde lokalen in de vernieuwde vleugel. Tegen eind 2017 moet de renovatie en dus de herbestemming van het oud woonzorgcentrum naar het sociaal huis volledig afgewerkt zijn en dé sociale campus van de stad een feit zijn.

sh2

 

Jongeren uit Arras zorgen voor fraaie muurtekening in WZC De Scheldekant

21 juni 2016

 

 

Enkele artistiek aangelegde jongeren uit de Oudenaardse zusterstad Arras (Frankrijk) hebben in het nieuwe Woon- en Zorgcentrum De Scheldekant een buitenmuur beschilderd. Op de wand van het WZC De Scheldekant prijken nu huisjes van Arras, maar ook van Oudenaarde. Dit past in hun project ‘le chantier des jeunes bénévoles’ (de bouw van jonge vrijwilligers, red.), waarbij ze muren en lokalen van openbare gebouwen zowel buiten als binnen verfraaien. We hebben met Arras een heel goeie band en zo kwam het idee tot stand om jongeren van daar hier aan de slag te laten. Eén van de afdelingen van het Woon-en Zorgcentrum is overigens naar Arras genoemd.

 
DSC_0034

Senioren CD&V Meetjesland op bezoek in Oudenaarde

17 juni 2016

Onder leiding van onze voorzitter Luc Lammens, secretaris Marcel Janssens en mezelf verwelkomden we 50 enthousiaste senioren van CD&V Meetjesland met een lekker ontbijt in ons bestuurslokaal te Oudenaarde. De senioren vertoefden een hele dag in onze stad, ze bezoeken oa het MOU, CRVV en het lokaal dienstencentrum. We mochten ook André Van Houtte en Geert Lavens, respectievelijk de voorzitter en secretaris van de CD&V senioren Vlaamse Ardennen verwelkomen.

senioren

1 euro maaltijden in plaats van lege boterhammendoos in Oudenaarde

15 juni 2016

In samenwerking met alle scholen van het basisonderwijs zullen er vanaf 1 september 1 euro maaltijden aangeboden worden aan kinderen met een Ok-pas in het basisonderwijs in Oudenaarde. Dat heeft de OCMW-raad maandagavond beslist.

Er is opnieuw een toename van het aantal mensen met een OK-pas. In 2015 kregen 1412 mensen in Oudenaarde een OK-Pas. Dat betekent dat zij een inkomen hebben lager dan de Europese armoededrempel (1050 euro voor een alleenstaande). 624 kinderen in Oudenaarde leven in een gezin dat een zeer laag inkomen heeft.

Vandaar wat we extra willen inzetten op de aanpak van kinderarmoede. We hebben in de OCMW-raad van maandagavond dan ook beslist om vanaf 1 september toch te starten met 1 euromaaltijden voor kinderen met een OK-pas. We hadden hiervoor een project ingediend bij minister Homans (NV-A), maar die keurde ons project niet goed omdat we rechtstreeks via de scholen werken.

Wij zijn er echter van overtuigd dat we hierdoor meer kinderen zullen bereiken en meer kansarme kinderen een warme, gezonde maaltijd zullen nemen in plaats van met een leg boterhammendoos naar school te komen. Onze ambitie is dat hierdoor elk jaar 20% meer kinderen met een OK-pas een warme, gezonde maaltijd op school zullen nemen.

Daarnaast werd er in september voor 334 schoolgaande kinderen met een OK-pas een schooltoelage uitbetaald van 25 euro voor de kinderen in het basisonderwijs en van 50 euro voor de kinderen in het secundair onderwijs (2014: 322).

Op de OCMW-raad werd ook het jaarverslag van 2015 voorgesteld.

Eerste opvallende vaststelling is dat er heel wat meer aanvragen voor leefloon (264) waren dan in 2014 (231), maar gemiddeld waren er evenveel leefloongerechtigden (110) als in 2014. Dit in tegenstelling tot de algemene trend in België (stijging gemiddeld aantal leefloongerechtigden van 12,4%).

“Dat heeft alles te maken met onze activeringspolitiek. In 2015 werden 100 leefloongerechtigden aan het werk gezet. Dat is viermaal zoveel als in 2010.  Die mensen die aan het werk gezet worden stromen door en hebben dus veel sneller geen recht meer doen op leefloon. Ons activeringsbeleid werpt dus duidelijk vruchten af.”

Die mensen worden tewerkgesteld in de sociale economie (kringwinkel, Grijkoort, Aarova, …), maar ook in het ziekenhuis, de sportdienst, de groendienst, de technische dienst,…

 

Nog enkele andere opvallende cijfers uit het jaarverslag

Budgetbeheer- en begeleiding: steeds meer mensen doen beroep op deze begeleiding (517 personen). Ter vergelijking in 2010 waren er dat 299.

Minder mobielencentrale: 18 vrijwillige chauffeurs deden 3115 ritten voor 209 inwoners van Oudenaarde.

Serviceflats Leupeheem: de helft van de bewoners zijn 80-plus en alle 25 flats waren het ganse jaar door verhuurd.

Woonzorgcentra Meerspoort en Scheldekant: van de 169 bewoners zijn er 114 80-plus en, 33 90-plus. Er waren 47 overlijdens in 2015 en 61 nieuwe opnames.

De sociale tweedehandswinkel: wordt volledig uitgebaat door vrijwilligers en 1463 personen kwamen er over de vloer in 2015

De sociale kruidenier De Kaba: 1392 cliënten

Crisisopvang Vlaamse Ardennen: 79 mensen in een crisissituatie (dakloos, brand, relationele problemen,…) werden opgevangen in een crisiswoning of doorgangswoning. OCMW Oudenaarde heeft er zo 14 in beheer. Daarnaast beheert het Sociaal Verhuurkantoor ook nog 53 huurwoningen in onze stad.

Asielzoekers: OCMW Oudenaarde vangt 15 asielzoekers op en geeft hun materiële opvang (bed, brood, bad).

Sociaal restaurant De Pelikaan: er werden 7.161 maaltijden aan sociaal tarief (3 euro voor Ok-pas houders) geserveerd. Dat is 31% van het totaal aantal maaltijden in het sociaal restaurant, maar is wel minder dan in 2014 omwille van de verbouwingswerken.

Verwarmings- of stookoliepremie: aan 648 mensen werd zo een premie uitbetaald. Dat waren er wat minder dan in 2014 omwille van de zachte winter.

Minderbroederklooster wordt woonwijk

31 mei 2016

 

Vandaag ging het officieel ontmoetingsmoment door op de site van het vroegere Minderbroederklooster om het herbestemmingsproject naar sociale huisvesting officieel af te ronden. Het Minderbroederklooster in de Ellezeelsesteenweg was sinds 1937 een baken  voor Ronse en voor het sociaal leven van deze buurt. We wilden dit baken absoluut behouden en dus kozen  we voor renovatie met respect voor de geschiedenis van het pand.”

DSC_0006

 

 

 

 

 

 

Dit minderbroederklooster was een van de 24 huizen/kloosters van de Franciscanen in Vlaanderen. In 1960 waren er nog 750 minderbroeders, vandaag nog 74 (waarvan meesten gepensioneerd). Vandaar dat vanaf de jaren ’70 huizen en kloosters werden afgestoten. Vandaag zijn er nog 4 huizen: A’pen, Hasselt, Leuven en Sint-Truiden.

Via de broeders Franciscanen van St Kornelis Horebeke werden in 2008 de eerste contacten gelegd met  Broeder Ampe  van het Minderbroedersklooster in Ronse. Sociale huisvesting paste in de filosofie van herbestemming van het Klooster voor  de broeders.

DSC_0011

 

 

 

 

 

 

 

Stefaan Vercamer: “We vonden elkaar over de prijs en in 2008 hebben we het klooster  aangekocht. Verder hebben we goede afspraken kunnen maken met de stad en de parochie die hier ook gehuisvest zit en blijft.

Architect Carlo Mas heeft de vraag om de geschiedenis en de geest van dit pand te verzoenen met  eigentijds sociaal wonen en met een mix tussen eigenaars en huurders goed opgepikt en een zeer waardevol project getekend.

De site blijft een baken in de stad. De nieuwe woongelegenheden bieden een meerwaarde aan de omgeving en liggen langs een belangrijke invalsweg en in de nabijheid van de nodige voorzieningen zoals de school.

Dergelijke herbestemmingen passen perfect in het duurzaamheidsbeleid van onze maatschappij. Een verlaten site wordt op deze manier opgewaardeerd en kan opnieuw een zinvolle bestemming krijgen. Er waait dus een nieuwe wind in deze buurt. Al moet gezegd worden dat dergelijke grootschalige renovatieprojecten eveneens een dure aangelegenheid zijn. De totale kostprijs van de bouwwerken bedroeg 4.984.019 euro .

In de tuinen van het kloosterpand aan de Paterskerk bouwde de Sociale Huisvestingsmaatschappij Vlaamse Ardennen 8 koopwoningen met drie slaapkamers.  Het gaat om 8 halfopen en gesloten bebouwingen. De woningen waren spoedig verkocht en alle nieuwe gezinnen namen reeds hun intrek. In het voormalig kloosterpand werden 24 sociale huurappartementen ondergebracht.

Er werd vooral voor kleinere woongelegenheden gekozen. Voor de keuze van de woontypes werd rekening gehouden met de bestaande wachtlijsten. Ons maatschappij telt 1147 kandidaten, daarvan 310 voor ronse. Gezien de wachtlijsten voor 70% uit kleine gezinnen bestaan, werden 5 appartementen met 1 slaapkamer, 16 appartementen met 2 slaapkamers en 3 appartementen met 3 slaapkamers gebouwd. Tot op heden had onze SHM in Ronse geen aangepaste huurentiteiten voor mensen met een fysieke beperking. Daarom werden 4 van de appartementen eveneens aangepast voor rolstoelgebruikers.”

De binnentuin is een gemeenschappelijke ruimte en de kelders bieden ruimte aan ondergronds parkeren. De huurders namen hun intrek in de appartementen op 1 januari 2016.

 

Het ontwerp werd opgemaakt door Carlo Mas uit Oudenaarde. Voor dit project werkte de SHM met diverse aannemers samen. Aannemer Damman uit Deerlijk stond in voor de realisatie van de koopwoningen. De aannemer Artes Depret uit Zeebrugge nam de verbouwingswerken van het kloosterpand voor zijn rekening. De wegenis en de aanleg van de nieuwe openbare parkeerzone voor het klooster en de kerk werd uitgevoerd door Wannijn uit Kluisbergen. In het najaar zullen de infrastructuurwerken vervolledigd worden met de aanleg van voetpaden op de site.

De bewoners en de geïnteresseerden kregen ook nog de gelegenheid om de site te bezoeken. Op deze manier krijgen de eigenaars en huurders de kans om elkaar te leren kennen. Zij staan immers samen in voor een aangename woonbuurt.

DSC_0015

 

Reportage AVS:

http://www.avs.be/avsnews/minderbroederklooster-officieel-geopend

 

Explosie van ziektekosten? Enige nuance is op zijn plaats…..

10 mei 2016

Er wordt vandaag nogal wat geschreven over de toename van de ziektekosten.  De stereotiepe verhalen zijn legio: veel meer ziken dan vroeger, van werkloosheid naar ziekteverzekrering, ze willen niet terug aan het werk, …..

Uit een studie ( Solidaris, maart 2016 – JeanMarc Laasman, Leila Maron en Jérome Vrancken 1) en statistieken blijkt dat er toch nogal wat nuances te maken zijn bij deze vooroordelen.  We zetten er enkele op een rijtje…..

Er zijn veel meer mensen ziek dan vroeger?

In absolute cijfers  klopt dat.  als je echter kijkt naar het aandeel van de zieken (die tot 1 maand ziek zijn – primaire arbeidsongeschiktheid)  in verhouding met het totaal aantal werknemers dan is dat ongeveer hetzelfde gebleven  (12,2% in 2003 en 13,3% in 2012). Er zijn dus gewoonweg veel meer werknemers en dus meer verzekerden (toename vrouwen op de arbeidsmarkt en verhoging van de uittredingsleeftijd).

Een andere verklaring is dat werknemers langer ziek zijn dan vroeger.  De gemiddelde ziekteduur is gestegen van 56 dagen naar 75 dagen  voor de mannen en van 61 naar 83 dagen voor de vrouwen  tussen 1998 en 2013.

Een derde verklaring voor de stijging van de uitgaven van de ziekteverzekering is de verhoging van het bedrag van de ziekte-uitkeringen (van 29,94 euro per dag in 1998 naar 45,84 euro per dag in 2013).

De mensen ‘zetten’ zich ziek, maar zijn wel nog in staat om te werken?

Men heeft  onderzoek gedaan naar het aantal consultaties bij een huisarts en een specialist 12 maanden voor de werknemer ziek werd tot 12 manden nadat hij ziek werd. Men ziet duidelijk een veel hogere frequentie van bezoeken aan de huisarts en de specialisten  de maanden voor dat men ziek is gemeld en de maanden na de ziektemelding. Dezelfde vaststelling voor het gebruik van medicatie.

Ziek zijn is comfortabel?

Als men ziek is heeft men al een zeer groot inkomensverlies en de ziektefactuur verviervoudigd tijdens de periode dat men ziek is. In 2012 waren de ziektekosten voor iemand die ene ziekte-uitkering krijgt  531€ tegenover 131€ voor de mensen die niet ziek zijn. Het is dan ook niet verwonderlijk dat 32% van de langdurig zieken (meer dan 6 maand) het statuut van ‘verhoogde tegemoetkoming’ hebben. Dit wil zeggen dat je ofwel leefloon geniet,  of Inkomensgarantie voor ouderen of een inkomen hebt dat lager is dan 17.649 euro per jaar.

Zieken doen onvoldoende inspanningen om terug aan de slag te gaan?

De helft van de mensen die arbeidsongeschikt zijn zijn  binnen de 2 maanden na hun ziektemelding weer aan de slag., 79% is dat na 6 maanden.

Van de resterende 21% is de helft werkloos (vooral arbeiders). 37% van de uitgaven voor de ziekte-uitkeringen concentreren zich op 8% van de zeer langdurig zieken (zij die quasi niet meer terug naar werk toe te leiden zijn owv hun ziekte).

 

 

[1] Solidaris:   ‘L’incapacité de travail: briser les idée reçcues’ –  Jean-marc Laasman, Leila Maron et Jérome Vrancken – Mars 2016